W naszej pracy wykorzystujemy:

PEDAGOGIKĘ ZABAWY
Na zajęciach prowadzonych metodami pedagogiki zabawy obowiązują określone zasady:

• Dobrowolności - decydowanie o swojej aktywności w atmosferze wolnej od nakazów; wychowawca jedynie zachęca, zaprasza do uczestnictwa w zabawie
• Wielopoziomowości komunikacji - świadome porozumiewanie się na poziomie werbalnym i niewerbalnym, rzeczowym (wymiana logicznych i prawdziwych informacji) i emocjonalnym (wyrażanie, odczuwanie, akceptowanie uczuć swoich i innych)
• Unikania rywalizacji - rezygnacja z podziału na zwycięzcę i przegranych, uczenie współpracy i współdziałania z innymi
• Różnorodności środków wyrazu - umożliwienie przekazywania treści i emocji poprzez oddziaływanie na różne zmysły. Stosuje się podczas zajęć ruch, dotyk, gest, taniec, malowanie.

Wszystkie te zasady wzmacniają relacje w grupie, uczą wyrażania uczuć, budują zaufanie do prowadzącego i całej grupy. Pedagogika zabawy prezentuje także szeroki wybór metod, których celem jest ożywienie kontaktów między ludźmi. Metody te likwidują lęk, obawę i strach, napięcie mięśni oraz napięcia psychiczne, angażują w działanie wszystkie zmysły, wyzwalają twórczą aktywność, uczą współpracy z innymi.

EDUKACJĘ MATEMATYCZNĄ WG KONCEPCJI PROF. EDYTY GRUSZCZYK-KOLCZYŃSKIEJ
Jest to metodyka prowadzenia edukacji matematycznej dzieci zgodnie z ich naturalnym rozwojem i z tym, co będzie im potrzebne w szkole. Obejmuje trzy obszary - rozumowanie, emocje i umiejętności matematyczne.

Dziecięce sukcesy w nauce matematyki w szkole zależą od dwóch grup czynników:

• w jaki sposób dziecko uczy się matematyki w szkole
• i czy dziecko znajduje się na odpowiednim poziomie rozwoju umysłowego i emocjonalnego.

Ponieważ rodzice i nauczycielki przedszkolne nie mają większego wpływu na naukę matematyki w szkole, mogą jednak stworzyć takie warunki, w których dzieci będą potrafiły uczyć się matematyki nawet wówczas, gdy sposób prowadzenia lekcji temu nie sprzyja.
Wczesne rozwijanie uzdolnień matematycznych rozszerza możliwości umysłowe dziecka i wpływa na wykształcenie odporności emocjonalnej, tj. takiej odporności emocjonalnej na stres, której poziom będzie sprzyjał wysiłkowi umysłowemu nawet w sytuacjach pełnych napięć. Każde poprawnie i samodzielnie wykonane zadanie przynosi dziecku korzyści z jednej strony intelektualne, bo wzrasta zakres jego umiejętności i wiadomości, a drugiej strony emocjonalne - sprzyja budowaniu samooceny i motywuje do wysiłku intelektualnego.

Wspomaganie rozwoju obejmuje:

• kształtowanie odporności emocjonalnej
• rozwijanie umiejętności interpersonalnych
• wzmacnianie potencjału twórczego
• rozszerzanie możliwości umysłowych i rozwijanie zainteresowań.

METODĘ RUCHU ROZWIJAJĄCEGO WERONIKI SHERBORNE
Metoda Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne ma za zadanie zaspokojenie naturalnych potrzeb dziecka w obszarze bliskości fizycznej i emocjonalnej. Ćwiczenia i zabawy prowadzone tą metodą mają zastosowanie we wspomaganiu i stymulowaniu rozwoju dziecka. Metoda ta wykorzystuje ruch, dotyk i wzajemne relacje fizyczne/emocjonalne/społeczne do poszerzenie świadomości samego siebie i pogłębienia kontaktów interpersonalnych. W czasie ćwiczeń i zabaw metodą W. Sherborne dziecko poznaje własne ciało i przestrzeń, która go otacza, spotyka w niej innego człowieka, uczy się współpracować z partnerem i z grupą. Proponowane zabawy metodą Ruchu Rozwijającego dają wiele radości i zadowolenia. Cele zajęć to: budowanie zaufania do siebie i grupy; dzielenie przestrzeni z rówieśnikami i rodzicami oraz nawiązywanie z nimi bliskiego kontaktu; wspomaganie rozwoju dziecka poprzez kontakt emocjonalny, fizyczny i ruch; wzmacnianie więzi emocjonalnej między dziećmi a ich rodzicami.

ELEMENTY METODY "DOBREGO STARTU" WEDŁUG KONCEPCJI PROF. M. BOGDANOWICZ
Metoda prof. M. Bogdanowicz stosowana jest w pracy z dziećmi o zaburzonym rozwoju oraz do dzieci o prawidłowym rozwoju psychomotorycznym- wspomagając ten rozwój.

Założeniem Metody Dobrego Startu jest jednoczesne rozwijanie funkcji językowych, funkcji spostrzeżeniowych: wzrokowych, słuchowych, dotykowych, kinestetycznych (czucie ruchu) i motorycznych oraz współdziałania między tymi funkcjami, które są podstawą złożonych czynności czytania i pisania.

W ćwiczeniach przejawia się to poprzez wykonywanie ruchów zorganizowanych w czasie i przestrzeni, odtwarzanie wzorów graficznych zharmonizowanych z rytmem piosenki. Usprawnianie w zakresie koordynacji ruchowo-wzrokowo-słuchowej jest wskazane dla dzieci w klasie zerowej i młodszych klasach przedszkolnych przygotowujących się do nauki czytania i pisania.

BAJKOTERAPIĘ
Świat dziecka to z jednej strony radość, śmiech, zabawa i wiele nowych wyzwań, ale z drugiej to problemy, z którymi trzeba sobie poradzić. Trudne sytuacje często powodują u dziecka lęki - małe lub duże; realne lub wyobrażone; ujawnione lub skrywane. Zadaniem dorosłych jest uszanowanie każdego lęku oraz trudnych emocji dziecka. Należy pamiętać, że mogą one pełnić pozytywną rolę w życiu dziecka.
Praca z bajką to metoda wykorzystująca umiejętność wykreowania innego świata przy pomocy utworów literackich. W trakcie zajęć wykorzystujemy: bajki psychoedukacyjne, których celem jest wspomaganie socjalizacji dziecka; bajki psychoterapeutyczne, które uspokoją emocje u dzieci i pomogą poradzić sobie w trudnych sytuacjach; bajki relaksacyjne, których celem jest odprężenie i relaks dziecka.

Cele bajek terapeutycznych:

• rozwój emocjonalny dziecka,
• wsparcie emocjonalne dla dziecka,
• rozwój wyobraźni sytuacyjnej (teksty bajek uruchamiają wyobraźnię tak, by dziecko mogło naśladować bohatera bajki),
• wzbogacenie słownictwa związanego z emocjami,
• kształtowanie systemu wartości (pozbawione moralizatorstwa),

Dzięki bajkom terapeutycznym dzieci będą potrafiły:

• zniwelować lęk modyfikując sposób myślenia o jego źródłach,
• radzić sobie w sytuacjach problemowych,
• myśleć pozytywnie o sytuacjach, które dotychczas wywoływały lęk,
• sprawnie działać i stawiać czoła nowym wyzwaniom.

W trakcie zajęć dzieci będą miały okazję: podzielić się swoimi emocjami i przeżyciami związanymi z bajką, dyskutować o bohaterach bajek i ich sposobach pokonania trudnej sytuacji. W trakcie niektórych spotkań będziemy rysować, malować, lepić z plasteliny bohaterów bajek.

INTEGRACJĘ SENSORYCZNĄ